Strona Główna BIP Strona Główna
• Regulamin kształcenia żołnierzy SP
 
REGULAMIN
KSZTAŁCENIA ŻOŁNIERZY SŁUŻBY PRZYGOTOWAWCZEJ

Spis treści

A. Przepisy ogólne
B. Organizacja kształcenia
C. Warunki zaliczania poszczególnych okresów kształcenia
D. Zakończenie kształcenia

A. Przepisy ogólne

  1. Regulamin kształcenia żołnierzy służby przygotowawczej określa:
  1. przebieg i czas trwania kształcenia w zależności od korpusu kadry, na którego potrzeby żołnierz będzie kształcony, uwzględniając potrzebę optymalizacji efektów tego kształcenia;
  2. tryb i warunki zaliczania poszczególnych okresów kształcenia, w tym praktyk dowódczych, oraz zdawania egzaminów końcowych.
  1. Żołnierze przyjęci do szkoły wojskowej lub ośrodka szkolenia stają się słuchaczami tej szkoły lub ośrodka i otrzymują z dniem rozpoczęcia kształcenia bez szczególnego nadania odpowiedni tytuł, zgodnie z art. 98c ustawy.
  1. Czas trwania służby przygotowawczej wynosi:
  1. dla żołnierza kształcącego się na oficera – do sześciu miesięcy;
  2. dla żołnierza kształcącego się na podoficera – do pięciu miesięcy;
  3. dla żołnierza kształcącego się na szeregowego – do czterech miesięcy.
  1. Czas trwania służby przygotowawczej pełnionej przez studentów obejmuje dwa okresy w czasie letnich przerw wakacyjnych i wynosi:
  1. w pierwszym okresie – do trzech miesięcy;
  2. w drugim okresie – do dwóch miesięcy.
  1. Rozpoczęcie kształcenia przeprowadza się zgodnie z ceremoniałem wojskowym w sposób uroczysty, w terminie określonym przez komendanta szkoły wojskowej lub ośrodka szkolenia.
  1. Służba przygotowawcza w szkole wojskowej lub ośrodku szkolenia polega na:
  1. uczestniczeniu w procesie kształcenia, zgodnie z programami kształcenia;
  2. wykonywaniu zadań służbowych wynikających z charakteru i potrzeb funkcjonowania szkoły lub ośrodka szkolenia (jednostki wojskowej).
  1. W przypadku żołnierzy kształcących się odpowiednio na oficerów lub podoficerów celami kształcenia są:
  1. przygotowanie podchorążych (kadetów) do dowodzenia plutonem (drużyną), natomiast elewów do wykonywania zadań na stanowiskach służbowych przewidzianych dla szeregowych;
  2. przekazanie żołnierzom wiedzy i umiejętności niezbędnych do wykonywania zadań na stanowiskach służbowych w jednostkach wojskowych.

B. Organizacja kształcenia

  1. Szkoła wojskowa lub ośrodek szkolenia kształci żołnierzy służby przygotowawczej na potrzeby Narodowych Sił Rezerwowych, zgodnie z programami kształcenia, w określonych korpusach osobowych.
  1. Kształcenie żołnierzy jest prowadzone w systemie kursów.
  1. Czas trwania kształcenia dla żołnierzy służby przygotowawczej określony w art. 98d ustawy jest podzielony na dwa okresy:
  1. okres kształcenia podstawowego;
  2. okres kształcenia specjalistycznego, z praktyką dowódczą w jednostkach wojskowych, która dotyczy tylko żołnierzy kształconych na potrzeby korpusu oficerów i podoficerów.
  1. Okres kształcenia podstawowego jest jednakowy dla wszystkich żołnierzy kształconych w poszczególnych korpusach kadry i wynosi do trzech miesięcy.
  1. Czas trwania okresu kształcenia specjalistycznego jest zróżnicowany i wynosi:
  1. dla żołnierza kształcącego się na oficera – do trzech miesięcy, łącznie z praktyką dowódczą w jednostce wojskowej;
  2. dla żołnierza kształcącego się na podoficera – do dwóch miesięcy, łącznie z praktyką dowódczą w jednostce wojskowej;
  3. dla żołnierza kształcącego się na szeregowego – do jednego miesiąca.
  1. Kształcenie w szkole wojskowej lub ośrodku szkolenia organizuje komendant.
  1. Programy kształcenia opracowuje komendant w celu uzyskania przez żołnierzy wymaganych kwalifikacji w poszczególnych korpusach i grupach osobowych.
  1. Programy kształcenia żołnierzy służby przygotowawczej zatwierdza:
  1. dyrektor departamentu właściwego do spraw szkolnictwa wojskowego – dla żołnierzy kształconych na potrzeby korpusu oficerów;
  2. bezpośredni przełożony – dla żołnierzy kształconych na potrzeby korpusu podoficerów lub szeregowych.
  1. Program kształcenia obejmuje:
  1. ogólne cele kształcenia;
  2. cele kształcenia w poszczególnych przedmiotach;
  3. rozliczenie godzin;
  4. szczegółowe treści w poszczególnych przedmiotach;
  5. wskazówki organizacyjno-metodyczne;
  6. orientacyjną kalkulację zaopatrzenia w materiały i środki niezbędne do realizacji programu kształcenia.
  1. Kształcenie w szkole wojskowej lub ośrodku szkolenia w zależności od specjalności wojskowej obejmuje:
  1. zajęcia programowe i fakultatywne;
  2. szkolenie i ćwiczenia w warunkach poligonowych;
  3. ćwiczenia taktyczno – bojowe;
  4. praktyki w jednostkach wojskowych;
  5. zaliczenia;
  6. egzamin końcowy – dla elewów, na podoficera – dla kadetów, na oficera – dla podchorążych;
  7. inne przedsięwzięcia o charakterze organizacyjno-edukacyjnym i szkoleniowym.
  1. W ramach kształcenia specjalistycznego żołnierze odbywają praktykę dowódczą w jednostkach wojskowych na stanowiskach:
  1. dublerów dowódców plutonów w wymiarze dwóch tygodni w przypadku żołnierzy kształconych na oficerów,
  2. dublerów dowódców drużyn w wymiarze jednego tygodnia w przypadku żołnierzy kształconych na podoficerów.
  1. Odpowiedzialność za przebieg i realizację kształcenia zgodnie z programem praktyk ponoszą dowódcy jednostek wojskowych, w których słuchacze odbywają praktyki.
  1. Komendanci szkół wojskowych lub ośrodków szkolenia wyznaczają kierowników praktyk, którzy odpowiadają za właściwą realizację praktyk.
  1. W czasie odbywania praktyk zapewnia się słuchaczom warunki do praktycznego dowodzenia, udział w przedsięwzięciach szkoleniowych, uroczystościach wojskowych i państwowych, z udziałem kadry jednostki wojskowej lub pododdziału, oraz odpowiednie warunki do samodzielnej nauki.
  1. Dowódcy jednostek wojskowych na zakończenie praktyk wystawiają słuchaczom oceny.
  1. Organizację kształcenia podaje się do wiadomości żołnierzy przed rozpoczęciem kształcenia.
  1. Żołnierze zakwalifikowani do poszczególnych specjalności kształcenia realizują program kształcenia specjalistycznego, ukierunkowany na przygotowanie do objęcia pierwszych stanowisk służbowych w korpusie osobowym oficerów, podoficerów lub szeregowych, w ramach szkolonej specjalności wojskowej.

C. Warunki zaliczania poszczególnych okresów kształcenia

  1. Warunkiem zaliczenia poszczególnych okresów kształcenia jest uzyskanie pozytywnych ocen z wszystkich przedmiotów objętych programami kształcenia.
  1. Żołnierz jest zobowiązany dokonać zaliczenia w terminie określonym w harmonogramie nauki na dany okres lub w terminie ustalonym przez komendanta szkoły wojskowej lub ośrodka szkolenia.
  1. Warunkiem dopuszczenia do egzaminu końcowego jest uzyskanie przez żołnierza wszystkich przewidzianych w programie kształcenia zaliczeń przedmiotów, praktyki w jednostce wojskowej oraz innych ustalonych programem kształcenia zadań dydaktycznych.
  1. Żołnierz nie spełnił warunków dopuszczenia do egzaminu końcowego, jeżeli:
  1. nie uzyskał zaliczenia lub pozytywnej oceny z zaliczeń przynajmniej z jednego z przedmiotów objętych programem kształcenia;
  2. nie uczestniczył w zajęciach programowych z przyczyn innych niż służbowe powyżej: 10 dni szkoleniowych i więcej w podstawowym okresie kształcenia;
  1. Słuchaczowi, który nie zdał egzaminu końcowego, komendant może wyjątkowo zezwolić na udział w egzaminie poprawkowym, który należy przeprowadzić w terminie do siedmiu dni od daty zakończenia właściwego egzaminu. W przypadku ponownego uzyskania oceny niedostatecznej żołnierz będzie kierowany na uzupełnienie zasobów Narodowych Sił Rezerwowych, odpowiednio, ze szkół oficerskich – w korpusie podoficerów, natomiast ze szkół podoficerskich i ośrodków szkolenia – w korpusie szeregowych.
  1. Komendant może warunkowo dopuścić do egzaminu żołnierza, który z uzasadnionych przyczyn nie spełnił warunków dopuszczenia do egzaminu końcowego.
  1. Egzamin końcowy na podoficera oraz oficera składa się z części teoretycznej i praktycznej.
  1. Egzamin przeprowadza komisja egzaminacyjna powołana przez komendanta szkoły wojskowej lub komendanta ośrodka szkolenia.
  1. Żołnierze zdają egzaminy w terminach określonych planem przeprowadzenia egzaminu.
  1. Podczas zaliczeń i egzaminu końcowego stosuje się następujące oceny:
  1. bardzo dobry      (5,00);
  2. dobry                 (4,00);
  3. dostateczny        (3,00);
  4. niedostateczny    (2,00).

D. Zakończenie kształcenia

  1. Warunkiem ukończenia kształcenia w szkole wojskowej lub ośrodku szkolenia jest zdanie egzaminu końcowego zarówno z części teoretycznej, jak i praktycznej z wynikiem co najmniej dostatecznym.
  1. Na zaświadczeniu o ukończeniu służby przygotowawczej w szkole wojskowej lub ośrodku szkolenia wpisuje się ostateczny wynik wyrównany do pełnej oceny, stanowiący średnią arytmetyczną ocen z części teoretycznej i praktycznej egzaminu końcowego, zgodnie z zasadą:
  1. od 2,51 do 3,50 – dostateczny      (3);
  2. od 3,51 do 4,50 – dobry               (4);
  3. od 4,51               – bardzo dobry  (5).